Ouderreis Stanislascollege Delft
 

Monument voor de vrouwen van Souli


Dans van Zalongo

De Soulioten waren oorspronkelijk Christelijke Albanezen die zich in het noorden van Griekenland vestigden. Hun belangrijkste steden, waaronder Souli, lagen in Epirus in het gebied boven de rivier de Acheron. Omdat ze hoog in de bergen leefden, behielden de Soulioten een zekere mate van onafhankelijkheid van de Turken. Hun leven bestond uit voortdurende strijd en vergelding; zij waren vastbesloten hun vrijheid te behouden. Zelfs de vrouwen droegen wapens en waren niet bang die ook te gebruiken. In december 1803 had het Turkse leger van Ali Pasja een grote groep Soulioten ingesloten op de berg van Zalongo. Liever dan het risico te lopen van Turkse gevangenschap verkozen de vrouwen de dood: in een ware dodendans dansten zij met hun kinderen het ravijn van Zalongo in.

Vaarwel, arme wereld,
vaarwel, zoet leven.
En jij, mijn ongelukkig land,
vaarwel voor altijd.

De vrouwen van Souli
weten niet alleen te leven,
ze weten ook te sterven
om niet in slavernij te raken.

Alsof ze naar een feest gaan
met bloeiende seringen
dalen ze af naar de Hades,
met liederen, met vreugde.

Een vis leeft niet op het land,
een bloem niet in het zand,
en de vrouwen van Souli
leven niet zonder vrijheid.

Refrein: Vaarwel bronnen, bossen, bergen en rotsen.

 
plaatsen/monument_souli/monument_souli.txt · Laatst gewijzigd: 2007/05/28 13:22 door reisgenoot
 
Recent changes RSS feed Creative Commons License Donate Powered by PHP Valid XHTML 1.0 Valid CSS Driven by DokuWiki